การตรวจสอบการหล่อลื่นลวดแม่เหล็กแบบไม่ใช้ตัวทำละลายโดยใช้เส้นด้ายสิ่งทอที่ชุบขี้ผึ้ง

ไค บุคแมนน์ และ มิเชลล่า บุคแมนน์

บริษัท บูคมันน์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด

เอคอาร์ตสฟัด, 97708

บาด บอคเล็ต, เยอรมนี

www.boockmann.com

พื้นฐานของการหล่อลื่นลวดแม่เหล็ก

การประมวลผลลวดแม่เหล็กต้องใช้การหล่อลื่นด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้:

• ปกป้องสายไฟและฉนวน

• เพิ่มความเร็วในการผลิต

• ปกป้องเครื่องมือคดเคี้ยว

• เพิ่มความหนาแน่นของขดลวด

การบรรลุผลลัพธ์เหล่านี้จำเป็นต้องบูรณาการเข้ากับอุปกรณ์ลวดคุณภาพสูงและโซลูชันแม่เหล็กอุตสาหกรรมที่เชื่อถือได้ตลอดทั้งสายการผลิต

กลศาสตร์ของการจัดการลวดแม่เหล็ก

ลองนึกภาพลวดเคลือบซึ่งถูกกดลงบนระนาบโดยมีภาระ Fz แรงเสียดทานที่ต้องเอาชนะเพื่อเคลื่อนลวดนั้นเป็นหน้าที่ของ Fz สำหรับพื้นผิวเลื่อนที่แห้งและแข็ง แรงเสียดทานจะไม่ขึ้นอยู่กับความเร็ว v ของการเคลื่อนที่ (รูปที่ 1) ซึ่งก็เป็นจริงเช่นกันสำหรับสายไฟที่หล่อลื่นด้วยขี้ผึ้งหรือวัสดุคล้ายขี้ผึ้ง การหล่อลื่นด้วยน้ำมันหรือจาระบีส่งผลให้มีความหนืดลอยตัวซึ่งขึ้นอยู่กับความเร็วของการเคลื่อนที่

รูปที่ 1 — การหล่อลื่นและแรงเสียดทาน

สำหรับความเร็วการม้วนสูงและความหนาแน่นของการม้วน มักจะต้องใช้พื้นผิวเลื่อนที่แห้งและแข็ง ซึ่งสามารถทำได้สำเร็จด้วยความสำเร็จที่จำกัด โดยการเคลือบแบบเลื่อนได้เอง หรือถ้าดีกว่านั้น โดยการขัดด้วยสารเลื่อนที่เป็นของแข็ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพาราฟินและแว็กซ์ ประสิทธิภาพของกระบวนการขัดเงานี้มักจะได้รับการปรับปรุงภายในเตาหลอมลวดหรือเป็นส่วนหนึ่งของระบบอุปกรณ์ลวดแม่เหล็กอัตโนมัติที่ครอบคลุม

สารหล่อลื่นที่มีน้ำมันมีแนวโน้มที่จะระบายออกจากแกนนำส่ง เช่นเดียวกับจาระบีหรือขี้ผึ้งละลายที่ค่อนข้างต่ำในปริมาณมาก น้ำมันจะดูดซับฝุ่น และการเคลือบด้วยวัสดุเหล่านี้ไม่สามารถทนต่อแรงกดดันจำเพาะสูงระหว่างสายไฟที่ไขว้กันได้เนื่องจากพฤติกรรมที่มีความหนืด ดังนั้นการใช้งานของพวกเขาจึงเป็นที่นิยมสำหรับเทคนิคการแทรกในการผลิตมอเตอร์เป็นหลัก ฯลฯ

ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานตลอดจนคุณสมบัติการเลื่อน ความสามารถในการหมุนของลม และความสามารถในการแทรก แต่ละค่าจะแสดงความเหมาะสมสูงสุดโดยขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำมันหล่อลื่น น่าเสียดายที่ optima เหล่านี้มักไม่ได้อยู่ในช่วงปริมาณเดียวกัน ดังนั้นจึงต้องพิจารณาจากประสบการณ์

ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานแบบไดนามิกที่วัดระหว่างเส้นลวดและแผ่นเหล็ก (Parussel4) แสดงไว้ในตารางที่ 1 สำหรับวัสดุเคลือบฟันและแว็กซ์ต่างๆ เป็นคุณสมบัติของวัสดุของสารหล่อลื่นที่ใช้ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากวัสดุฉนวนลวด เนื่องจากการพึ่งพาค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานจากปริมาณสารหล่อลื่นบนพื้นผิวลวดอย่างมาก (รูปที่ 2) ปริมาณที่ใช้กับพื้นผิวจึงต้องถูกควบคุมภายในขอบเขตแคบ นอกจากนี้ กระบวนการหล่อลื่นยังส่งผลต่อความน่าเชื่อถือและความสม่ำเสมอของการหล่อลื่น ซึ่งเป็นปัจจัยที่สำคัญสำหรับผู้ปฏิบัติงานอุปกรณ์สายไฟคุณภาพสูง

ตารางที่ 1. ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานแบบไดนามิกสำหรับการรวมกันของวัสดุฉนวนและการหล่อลื่นที่กำหนดตาม Parussel ⁴ .

รูปที่ 2 — เปรียบเทียบค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานสำหรับไขต่างๆ

เหตุผลของวิธีการหล่อลื่นแบบไม่ใช้ตัวทำละลาย

สารหล่อลื่นที่ใช้ตัวทำละลายประกอบด้วยสารประกอบอินทรีย์ระเหยง่าย (VOC) เกือบ 99% ซึ่งโดยปกติจะถูกปล่อยออกมาโดยระบบระบายอากาศของโรงงาน (รูปที่ 3)

รูปที่ 3 — ควันที่ปล่อยออกมาระหว่างการหล่อลื่นลวดที่ใช้ตัวทำละลาย

เนื่องจากกฎระเบียบของรัฐบาล (เช่น กฎระเบียบ VOC ของยุโรป 1999-13-EC5) จำกัดปริมาณการปล่อย VOC โดยเฉพาะจากการผลิตลวดแม่เหล็ก ผู้ผลิตจึงสามารถกำจัดแหล่งกำเนิดการปล่อยก๊าซที่สำคัญได้โดยใช้การหล่อลื่นที่ปราศจากตัวทำละลาย การเปลี่ยนแปลงนี้ได้รับการสนับสนุนมากขึ้นโดยโซลูชันแม่เหล็กอุตสาหกรรมสมัยใหม่และอุปกรณ์ลวดแม่เหล็กอัตโนมัติที่ออกแบบมาเพื่อกระบวนการที่สะอาดยิ่งขึ้น

และเมื่อเทียบกับมาตรฐาน ISO 14000 ลูกค้าจำเป็นต้องมีโปรแกรมการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมจากซัพพลายเออร์ลวดแม่เหล็กเพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ ของเหลวที่ใช้ซึ่งรวมถึงสารละลายของสารหล่อลื่นที่เป็นของแข็งจะถูกลอกออกจากพื้นผิวลวดเนื่องจากแรงเหวี่ยงที่เพิ่มขึ้นบนลูกกลิ้งนำทางที่หมุนเร็วในเครื่องเคลือบ VD สูง โดยมีผลกระทบต่อความน่าเชื่อถือและคุณภาพของกระบวนการ

การหล่อลื่นลวดแม่เหล็กที่ปราศจากตัวทำละลายช่วยลดความกังวลด้านสุขภาพของผู้ปฏิบัติงานจากควัน และป้องกันอุบัติเหตุร้ายแรงในสถานที่ทำงานตลอดจนอันตรายจากไฟไหม้ ซึ่งเอื้อต่อสภาพแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยยิ่งขึ้นสำหรับเตาหลอมลวดและระบบตีเกลียวทั้งหมด

นอกจากนี้ หลีกเลี่ยงการโจมตีที่เกิดจากตัวทำละลายบนเคลือบลวดและแกนม้วนพลาสติก โดยรักษาความสมบูรณ์ของลวดที่ผลิตในอุปกรณ์ลวดคุณภาพสูง